(N/A) પ્રાકૃતિક પસંદગી દ્વારા ઉદ્દવિકાસનું સમર્થન કરતું એક રસપ્રદ અવલોકન ઇંગ્લેન્ડથી મળે છે. $1850$ ના દાયકામાં,એટલે કે ઔદ્યોગિકીકરણ પહેલાં,એવું અવલોકન કરવામાં આવ્યું હતું કે વૃક્ષો પર ઘેરી પાંખોવાળા અથવા મેલેનાઈઝ્ડ ફૂદા કરતાં સફેદ પાંખોવાળા ફૂદા વધુ હતા. જોકે,સમાન વિસ્તારમાંથી એકત્રિકીકરણ કરવામાં આવ્યું હતું,પરંતુ ઔદ્યોગિકીકરણ બાદ એટલે કે $1920$ માં,આ જ વિસ્તારમાં ઘેરી પાંખવાળા ફૂદા વધુ જોવા મળ્યા,એટલે કે પ્રમાણ વિપરિત હતું.
આ અવલોકનથી રજૂઆત કરાઈ છે કે,'શિકારીઓ વિરોધાભાસી પૃષ્ઠભૂમિમાં ફૂદાને સરળતાથી શોધી શકે છે'. ઔદ્યોગિકીકરણ બાદના સમય દરમિયાન,ઔદ્યોગિક ધુમાડા અને મેશને કારણે વૃક્ષના થડ ઘેરા બન્યા હતા. આ પરિસ્થિતિમાં,સફેદ પાંખવાળા ફૂદા શિકારીઓથી બચી શક્યા નહીં,પરંતુ ઘેરી પાંખવાળા અથવા મેલેનાઈઝ્ડ ફૂદા ટકી ગયા.
ઔદ્યોગિકીકરણ પહેલાં,વૃક્ષો પર લગભગ સફેદ રંગના લાઈકેનની વૃદ્ધિ જોવા મળતી હતી - આ પૃષ્ઠભૂમિમાં સફેદ પાંખવાળા ફૂદા અસ્તિત્વ ટકાવી શક્યા,પરંતુ ઘેરી પાંખવાળા ફૂદા શિકારીઓ દ્વારા ખવાઈ ગયા. પ્રદૂષિત વિસ્તારમાં લાઈકેન વૃદ્ધિ પામતા નથી. આમ,જે ફૂદા રંગઅનુકૃતિ (camouflage) કરી શક્યા તેઓ તેમનું અસ્તિત્વ ટકાવી શક્યા (આકૃતિ). આ સમજૂતીને સમર્થન એ તથ્યથી મળે છે કે જ્યાં ઔદ્યોગિકીકરણ નથી થયું,ઉદાહરણ તરીકે ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં,મેલેનિક ફૂદાની સંખ્યા ઓછી છે. આ દર્શાવે છે કે મિશ્ર વસ્તીમાં જેઓ વધુ સારું અનુકૂલન સાધે છે,તેઓ અસ્તિત્વ ટકાવે છે અને વસ્તીના કદમાં વધારો કરે છે.