માનવ શરીરનું સપાટીનું ક્ષેત્રફળ આશરે $1 \,m^2$ છે. સામાન્ય શરીરનું તાપમાન આસપાસના રૂમના તાપમાન $T_0$ કરતા $10 \,K$ વધારે છે. રૂમનું તાપમાન $T_0=300 \,K$ લો. $T_0=300 \,K$ માટે, $\sigma T_0^4=460 \,W/m^2$ (જ્યાં $\sigma$ એ સ્ટેફન-બોલ્ટ્ઝમેન અચળાંક છે). નીચેનામાંથી કયો/કયા વિકલ્પ સાચો/સાચા છે?
[$A$] $1 \,s$ માં શરીર દ્વારા ઉત્સર્જિત ઉર્જાનું પ્રમાણ આશરે $60 \,J$ છે.
[$B$] જો આસપાસનું તાપમાન થોડા પ્રમાણમાં $\Delta T_0 < < T_0$ ઘટે, તો શરીરનું તાપમાન જાળવી રાખવા માટે તે જ (જીવંત) માનવીએ પ્રતિ એકમ સમયમાં $\Delta W = 4 \sigma T_0^3 \Delta T_0$ જેટલી વધુ ઉર્જા ઉત્સર્જિત કરવી પડે.
[$C$] શરીરની ખુલ્લી સપાટીનું ક્ષેત્રફળ ઘટાડવાથી (દા.ત. સંકોચાઈને) મનુષ્યો વિકિરણ દ્વારા થતો ઉર્જાનો વ્યય ઘટાડીને શરીરનું તાપમાન જાળવી શકે છે.
[$D$] જો શરીરનું તાપમાન નોંધપાત્ર રીતે વધે, તો શરીર દ્વારા ઉત્સર્જિત વિદ્યુતચુંબકીય વિકિરણના વર્ણપટમાં શિખર લાંબી તરંગલંબાઇ તરફ ખસશે.

• A
• B
• C
• D