સંક્રાંતિ તત્વોની આવર્તમાં પરમાણ્વીય ત્રિજ્યામાં થતા ફેરફારો સમજાવો. નીચેનું કોષ્ટક પ્રથમ સંક્રાંતિ શ્રેણી માટે ડેટા આપે છે:

તત્વ	Sc	Ti	$V$	Cr	Mn	Fe	Co	Ni	Cu	Zn
ધાત્વીય ત્રિજ્યા $M$ (pm)	$164$	$147$	$135$	$129$	$137$	$126$	$125$	$125$	$128$	$137$

(N/A) આવર્તમાં સંક્રાંતિ તત્વોની પરમાણ્વીય ત્રિજ્યા સામાન્ય રીતે પરમાણ્વીય ક્રમાંક વધવાની સાથે ઘટે છે, પરંતુ શ્રેણીના મધ્ય પછી આ ઘટાડો ઓછો થઈ જાય છે。
$1$. શ્રેણીની શરૂઆતમાં, અસરકારક કેન્દ્રીય વીજભાર વધવાને કારણે પરમાણ્વીય ક્રમાંક વધવાની સાથે પરમાણ્વીય ત્રિજ્યા ઘટે છે। કેન્દ્ર અને સૌથી બહારના ઇલેક્ટ્રોન $(4s)$ વચ્ચેનું આકર્ષણ વધે છે, જેના પરિણામે $Sc$ થી $Cr$ સુધી પરમાણ્વીય ત્રિજ્યામાં ઘટાડો થાય છે。
$2$. શ્રેણીના મધ્યમાં, $d$-ઇલેક્ટ્રોનની શીલ્ડિંગ અસર અને વધતું કેન્દ્રીય આકર્ષણ એકબીજાને સંતુલિત કરે છે। પરિણામે, $Cr$ થી $Cu$ સુધી પરમાણ્વીય ત્રિજ્યા લગભગ સ્થિર રહે છે。
$3$. શ્રેણીના અંતે, $d$-કક્ષકોમાં ઇલેક્ટ્રોન-ઇલેક્ટ્રોન વચ્ચેનું અપાકર્ષણ કેન્દ્રીય આકર્ષણ કરતાં પ્રબળ બને છે। આ અપાકર્ષણ ઇલેક્ટ્રોન વાદળને વિસ્તૃત કરે છે, જેના પરિણામે પરમાણ્વીય ત્રિજ્યામાં વધારો થાય છે। ઉદાહરણ તરીકે, $Zn$ $(137 \text{ pm})$ ની પરમાણ્વીય ત્રિજ્યા $Cu$ $(128 \text{ pm})$ કરતા વધારે છે।