નીચેના સંયોજનોના સમૂહને ઇલેક્ટ્રોફાઇલ,$E^{+}$ સાથેની તેમની સાપેક્ષ પ્રતિક્રિયાત્મકતાના ઘટતા ક્રમમાં ગોઠવો:
$(a)$ ક્લોરોબેન્ઝીન,$2,4-$ડાયનાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન,$p-$નાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન
$(b)$ ટોલ્યુઈન,$p-CH_3-C_6H_4-NO_2$,$p-O_2N-C_6H_4-NO_2$

(N/A) ઇલેક્ટ્રોફાઇલ્સ એવા પ્રક્રિયકો છે જે ન્યુક્લિયોફાઇલ્સ સાથે બંધ બનાવવા માટે ઇલેક્ટ્રોન યુગ્મ સ્વીકારે છે. બેન્ઝીન રિંગ પર ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા જેટલી વધારે,તેટલું સંયોજન ઇલેક્ટ્રોફાઇલ,$E^{+}$ પ્રત્યે વધુ પ્રતિક્રિયાશીલ હોય છે.
$(a)$ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક સમૂહો (જેમ કે $NO_2$ અને $Cl$) ની હાજરી ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા ઘટાડીને એરોમેટિક રિંગને નિષ્ક્રિય કરે છે. $NO_2$ સમૂહ $Cl$ સમૂહ કરતા વધુ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક હોવાથી,પ્રતિક્રિયાત્મકતાનો ઘટતો ક્રમ નીચે મુજબ છે:
ક્લોરોબેન્ઝીન $> p-$નાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન $> 2,4-$ડાયનાઈટ્રોક્લોરોબેન્ઝીન
$(b)$ $CH_3$ એ ઇલેક્ટ્રોન દાતા સમૂહ છે,જ્યારે $NO_2$ એ ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષક સમૂહ છે. તેથી,ટોલ્યુઈન સૌથી વધુ ઇલેક્ટ્રોન ઘનતા ધરાવે છે અને $E^{+}$ દ્વારા સરળતાથી આક્રમણ પામે છે. જેમ $NO_2$ વિસ્થાપકોની સંખ્યા વધે છે,તેમ પ્રતિક્રિયાત્મકતા ઘટે છે. તેથી ક્રમ છે:
ટોલ્યુઈન $> p-CH_3-C_6H_4-NO_2 > p-O_2N-C_6H_4-NO_2$