(N/A) $(i)$ સુપોષકતાકરણ: જળાશયમાં પોષક દ્રવ્યોના ઉમેરાને કારણે થતું જળાશયનું કુદરતી વૃદ્ધત્વ એટલે સુપોષકતાકરણ. યુવાન સરોવરમાં પાણી ઠંડું અને સ્વચ્છ હોય છે,જેમાં ખૂબ ઓછું જીવન જોવા મળે છે. સમય જતાં,સરોવરમાં વહેતી નદીઓ દ્વારા નાઈટ્રોજન અને ફોસ્ફરસ જેવા પોષક તત્વો ઉમેરાય છે,જે જલીય સજીવોની વૃદ્ધિને પ્રોત્સાહન આપે છે. જેમ જેમ સરોવરની ફળદ્રુપતા વધે છે,તેમ વનસ્પતિ અને પ્રાણીઓનું જીવન વધે છે અને કાર્બનિક અવશેષો સરોવરના તળિયે જમા થવા લાગે છે. સદીઓ દરમિયાન,કાંપ અને કાર્બનિક કચરો જમા થવાથી સરોવર છીછરું અને ગરમ બને છે. અંતે,સરોવર જમીનમાં ફેરવાઈ જાય છે.
$(ii)$ ઝુમ ખેતી: આને 'કાપો અને બાળો' (slash and burn) ખેતી તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. આ પદ્ધતિમાં,ખેડૂતો જંગલના વૃક્ષો કાપી નાખે છે અને વનસ્પતિના અવશેષોને બાળી નાખે છે. રાખનો ઉપયોગ ખાતર તરીકે થાય છે અને ત્યારબાદ જમીનનો ઉપયોગ ખેતી અથવા પશુઓના ચરાણ માટે કરવામાં આવે છે. ખેતી કર્યા પછી,જમીનને ફરીથી ફળદ્રુપ થવા માટે ઘણા વર્ષો સુધી પડતર છોડી દેવામાં આવે છે.